Mein Hirte

Bitte hier in Schweizerdeutsch schreiben! Dr Dialäkt isch egal, äs tuet eifach guet, mau so z´schrybe, wis eim redet!

Moderator: firebird

Mein Hirte

Beitragvon schnecke » Fr 24. Mai 2002, 22:13

Mein Hirte

En arme Hirtebueb, nid grad der gschydscht, -
Er het kei Schuel bsuecht und nüd chönne lehre, -
Isch alli Tag alei gsi uf der Weid,
Er het kei Möntsch gha, für mit ihm z´verchehre.
Du isch esmal e Dame zue´n ihm cho
Wo d´Ferie im Dörfli het verbracht.
Das isch e wahri, liebi Christin gsi...
Gärn het sie Halt bim Hirtebuebli gmacht,
Het mit ihm brichtet und ne fründlich gfragt,
Ob är der guet Hirt ächt o tüeji kenne?
Da isch der Köbi ganz erstuunet gsi,
Er ghört der Heiland bloss bim Flueche nenne.
Du het die Frou sech d´Müeih gno, het dem Bueb
Vo Jesus gseit, so eifach als sie cha,
Und isch no mängisch wieder zue-n- ihm cho.
Der Köbi lost mit Freude, was er ma.
Und sie het gseh, der Heiland wird ihm lieb,
O wen ers nid mit Worte chönnti säge.
Er möchte so grüsli gärn sis Schäfli si,
Und wet-t ihm nachegah uf sine Wäge.
Die Dame hätt der Bueb gärn öppis g´lehrt,
Wo-n är sech später dranne chönnti halte.
Doch isch nid gwahnet, öppis z´bhalte.
Da zeigt si ihm a siner rächt Hand,
Für jede Finger wüssi sie nes Wort,
Und lehrt ne du mit grossem Flyss dä Spruch,
Wo mängem Mönsch scho Chraft isch und Hort:
DER HERR IST MEIN HIRTE!
Und zletscht, da chas der Bueb und tuet dä Spruch
Mit grosser Freud und Liebi wiederhole,
Und sie het gseh, das blibt i Chopf und Härz,
Das wird dem Köbeli nid hurti gstohle!
Wo d´Dame wieder furt isch, weiss der Bueb:
Es fragt mer glich no öpper öppis nah!
J kenne jetz der fründlech Gotteshirt,
Dä wott sis chline Schäfli nid verlah.
Wos wieder Summer wird im Bärgland dört,
Isch o die liebi Dame umecho
Und fragt scho gli nam Hirteköbeli.
"Dr Köbi? Ja, das isch e bösi Gschicht,
Dä hei mer scho im späte Herbst begrabe."
"Was isch de mit ihm gsi? Was het ihm gfählt?"
"Er isch halt trohlet über d´Felse abe,
Woh är es Schäfli, wo verirrt isch gsi,
het welle reiche... Niemer het ne gfunde,
Und s´het e chalti Nacht und Ryffe g´gäh...
Er isch verblüetet are tiefe Wunde."
"Dä arm! Und so allei!" so rüeft du d´Frou,
"Ach, het är ächt no glitte lang und schwär?"
"Es het nid Gattig gmacht," het eine gwüsst:
"I chume zmonderisch angfährt derhär
Und finde du der Bueb, chas nie vergässe,
Und ds Gsicht isch schön gsi, eifach wie verklärt.
I hätt für mi e gliche Tod begährt!
Doch eis isch unerklärlich gsi für mi:
Der Bueb het fest si vierte Finger gha,
Wie wen er öppis säge wett dermit,
Me het ihms no im Sarg müesse lah..."
O, da fallt üser Frou e Stei vom Härz!
Jetz weiss si, wär bim Hirtebueb het gwachet,
Und wär sis Härz mit Friede het erfüllt,
Dass är im Stärbe no het sälig glachet:
MEIN Hirte, het dä Finger ihm ja gseit,
Mein Hirte isch bi mir und steit mir bi...
Mein Hirte! O wenns doch es jedes hie
So düttlech wüsst! Er wott o dine si!

Marta Wild

. . .
Benutzeravatar
schnecke
Hat sich eingelebt
 
Beiträge: 68
Registriert: Mo 11. Mär 2002, 15:14
Wohnort: 30.. CH

Zurück zu Schwyzerdütsch Forum

Wer ist online?

Mitglieder in diesem Forum: 0 Mitglieder und 1 Gast

cron